! سحر از راه رسیده ، الان وقت جبرانه
Translation
ALI.68
!! با لبخند و شجاعت ، به سمت روز های جلالمون میدویم
تو آماده ای یا نه ؟
!!! آماده ای یا نه ، برو
! یه سفر تو رو فرا میخونه که نمیتونی ازش بگذری
تو آماده ای یا نه ؟
!!! آماده ای یا نه ، برو
Forums‏‏‏.‏‏‏AnimWorld‏‏‏.‏‏‏Net
! حالا یا هیچ وقت ! آماده ای ؟ عمل کن
حتی وزش ناگهانیِ باد و شب های پُر از اَشک
( در اصل چیزای بدی نیستن . ( بد نیستن
Forums‏‏‏.‏‏‏AnimWorld‏‏‏.‏‏‏Net
، درست مثل قدرت بهار
Editing
ALI.68
اگه بیشتر به پایین خیز برداری
! میتونی بیشتر پرواز کنی
مسیر ما روبه رو شدن در اُفقِ ، هدف بگیر
Forums‏‏‏.‏‏‏AnimWorld‏‏‏.‏‏‏Net
طلوع خورشیدُ
! دست هامونو به سَمت صبح اون روز دراز خواهیم کرد
ما با یه احساس یکسان مواجه هستیم
دیگه بیشتر از این تنها نیستیم ، نه ؟
، بخاطر همین ما الان ، برای درخشیدن
!! با لبخند و شجاعت ، به سمت روز های جلالمون میدویم
AWTT
، بنابر تصمیم اینگ زِنگ ، پادشاهی که آرزو داره تمام چینُ متحد کنه
. استان شین ، هجومشُ به استان وِی شروع کرد
. کسی که راهشونُ مسدود کرده ، ژنرال افسانه ای ، لیان پو هست
. فرمانده های جوان درصدد ارائه ی کارهای بزرگ ، در این میدون نبرد هستن
قابلیت یه ژنرال
... اونا
اگرچه گفتن که سربازای استان وِی قابلیت انفجاری ، نداره ، برای اینکه اونا خیلی جدی هستن
، ظاهراً لیان پو کاری کرده
. که همه ـشون از کوره در برن
! بکشیدشون ، بکشیدشون
! بی ساما
... سربازای استان وِی یدفعه جون گرفتن
. آروم باش ، فکر کن
... توی این موقع ، یه ژنرال باید خونسردیِ خودشُ حفظ کنه
... سربازای ما هنوزم روی صخره ها هستن
! هنوزم ارتش استان شین ، مزیت این منطقه رو داره
. تنها بخشی از صخره ها رو که دست دادیم ، همون بخشی بود که لیان پو اومده
که اینطور ! دلیل اینکه لیان پو تونست زود به اینجا ، برسه ، برای این بوده که شخصاً توی مرکز فرمانده ای بوده
... و دلیل اینکه بهش پی نبردیم این بوده که
ارتش لیان پو 1000
ارتش جیانگ یان 7000
ارتش بی 4000
ارتش وانگ جیان 6000
! ارتش تحت فرماندهیش ، احتمالاً 1000 نفر هست
، و اگه میزان تلفات نبردُ تا حالا رو در نظر بگیریم
. ارتش استان شین 10 هزار سرباز و استان وِی 8 هزار سرباز داره
. توی نفرات ، تفاوت زیادی نیست
، از طرف دیگه ، سربازای استان وِی ، بخاطر لیان پو روحیه گرفتن
! اما ما هم ، مزیت این منطقه رو داریم
! متکی به نوع نبرد ، شاید بتونیم حتی لیان پو هم شکست بدیم
! جیانگ یان به سمت همپیماناش داره فرار میکنه
. بیخیالشون
! فعلاً موضوع ، جدا بودن ارتش خودی هست
. به همه ی فرمانده ی ها پیام بفرست تا واحداشونُ شکل بدن
! اطاعت
پس اول میخواین ارتش بی قاعده ـشونُ شکل بدن ؟
خب ، خب . بعدش میخوای چیکار کنی ، وانگ جیان ؟
لیان پو مجذوب شده بود که از الان . وانگ جیان میخواد چطور حرکت کنه
. هر دو ارتش توی نفرات ، برابرن
، ارتش استان شین مزیت منطقه رو دارا هست
. ولی در عوض ، ارتش استان وِی ، روحیه ی بالایی دارن
. در اینجاست که استراتژیست ها ، مهارت خودشونُ باید نشون بدن
! همه ی واحد ها گرد آمدن
. توجه کن که نفراتمون باهاشون برابر باشن
. فهمیدم
وانگ جیان ، شخصی که گفته میشه ، با وانگ کی یا شش ژنرال بزرگ برابره ، چطور میخواد بر این وضعیت فائق بیاد ؟
. لیان پو میخواد سعی کنه بفهمه که ، وانگ جیان چه نوع ژنرالی هست
. اما وانگ جیان به انتظارت لیان پو ، خیانت کرد
... خب
. همه ی واحد ها ، عقب نشینی
!عقب نشینی ؟
! چرا ؟ شانس به این خوبی داشتیم که
! نمیدونم
! ما پَس قراول هستیم ! تمرکزتونُ از دست ندید
. شرمنده ، لیان پو
. من علاقه ای به نبرد هایی که توش حتماً برنده نمیشم ، ندارم
. که اینطور
! بکشیدشون
! نزارید فرار کنن
! بی ساما ، بیشتر برید جلو
! نه ، ما نمیتونیم پیاده نظاما رو رها کنیم
! سواره نظامارو بفرست که پیاده نظاما رو پوشش بدن
... غیرممکنه ، اونا پُشت سرمون هستن
. درک نمیکنم
چرا خوشحال هستید ، اونم با اینکه این فرصتُ از دست دادید ؟
خوشحال ؟
. اینجوری به نظر میاید
. خب ، شایدم
یان جیانگ ، تو تا حالا با کدوم یک از شش ژنرال بزرگ استان شین ، جنگیدی ؟
شش ژنرال بزرگ ؟
. بای کی ، وانگ هه ، وانگ کی و لیائو
. این چهار نفر
کدومشون بیشترین گُر گرفتنُ داشتن ؟
گُر گرفتن ؟
. درباره ی من ، لیائو ، تصور میکنم
. هر دومون حملات سنگینی داشتیم و 10 ها هزار نفر ، قربانی داشتیم
. حملات این یکی عمداً وحشیانه بوده
اما با کدومشون جنگیدن سخت بوده ؟
. سر شش ژنرال بزرگ ، بای کی
. انگاری ، منم باهات موافقم
. بای کی ، یه ژنرال بود که هرگز ریسک نمیکرد
. هرگز طعمه ی خوشمزه ای که بهش میدادمُ ، گاز نمیزد
. وقتی من رنجور میشم ، اون بیشتر آسوده و حملاتمُ جا خالی میده
. اون مرد ، همیشه ذهن حرفشُ میخوند
. تو حال رنجوری ، خیلی باهم تلافی کردیم و دیگه برای من و بای کی شده بود یه عادت
چرا الان این بحثُ پیش کشیدید ؟
، یجورایی وقتی ، وانگ جیان دستور عقب نشینی رو داد
. منُ یادِ بای کی انداخت
دارید میگید که وانگ جیان ، هم اندازه ی بای کی هست ؟
. خب ، اینُ دیگه نگفتم
. اما این شیوه ی نبرد ، درست مثل سبک نبرد بای کی بوده
، داشتن یه سبک نبرد مشابه این امکانُ میده
! که اونم همون دنیای مشابه رو ببینه
، درسته . نقشش برای اون منطقه ی بسته ، خیلی باهوشانه بودش
... اما احساس من میگه
... بای کی یه هیولای بی ماننده
! گزارش فوری ! گزارش فوری
... جلو دشمن
... دشمن
! به هر حال ، عجله کنید
. به هر حال ، توی محاصره ی قلعه ، بیرون قلعه ، با بای کی نبرد کردم
... و چندین بار هم با هم رو به رو شدیم ، اما
اون یدفعه عقب نشینی میکرد و یه کاری میکرد که انگاری . چیزی انتظارمُ میکشه که منُ بی حس میکرد
... برای مثال ، توی این کوه ها ، بدون اینکه من بدونم
( پرچم - وانگ)
. یه قلعه ی غول پیکر سازماندهی میکرد
. آفرین بهت
خیلی کم پیش میاد با کسی مواجه بشی که . مهارت کافی برای ساختن یه قلعه داشته باشه
. انگاری خوب بلده از قابلیت های خودش ، استفاده کنه
نگو که میدونستی من پیدام میشه و بخاطر همین اینُ ساختی ؟
. بدجور غافلگیرم کردی
اصلاً فکرشم نمیکردم که توی سایه های !شش ژنرال بزرگ ، شخصی مخفی شده باشه ، وانگ جیان ؟
. یه قوای طبیعی
. به نظر میرسه مزیت طبیعی توی این نبرد ، طرف وانگ جیان باشه
پس اون این منطقه رو برای بیرون کشیدن قابلیتش استفاده میکنه ؟
. برای محاصره ی اون آماده نیستیم
. و آسیب زیای از محاصره ی یه قلعه ، بدون هیچ آمادگی ای میبینیم
. دیگه غیرممکنه شده که بشه حساب اونُ رسید
! چی ؟! وانگ جیان حرومی
! جیانگ یان
بله ؟
! برای شب همینجا کمپ میزنیم
. بگو پرنده رو محاصره کنن
! اطاعت
بی
اونا دارن چیکار میکنن ؟
. فشین تای هستن
. انگاری فرمانده ـشون هنوز برنگشته
، در بین نبرد ارتش مرکزی
! حمله ی دشمن باعث آشفته شدن شکل ارتش استان شین شده
. این آشفتگی ها باعث میشه ، واحد های کوچیک نتونن شکل خودشونُ حفظ کنن
. کیانگ لی دونو ، لطفاً استراحت کنید
! اونجارو
! شین
! شین دونو
! فرمانده
! خدارو شکر
! شین دونو
. مِنگ تیان ساما ، ژنرال " تو من " و " رونگ بی " منتظرتونن
. فهمیدم
! ممکنه هنوزم دنبالمون باشن
! به راه رفتن ادامه بدید
! تمرکزتونُ از دست ندید و پیش برید
ژنرال وانگ جیان ، تو دیگه کی هستی ؟
... نمیتونم باور کنم که از ما به عنوان یه طعمه استفاده کردید
. و بعدش به آسونی فرار کنی ، وقتی که سربازای زیادی قربانی میشن
... بیخیال جیانگ یان ، من اصلاً هیچی در موردتون نمیدونم
. خیلی کم ژنرالی پیدا میشه که بتونه یه همچین قلعه ای رو راستُ ریست کنه
. حتی بین شش ژنرال بزرگم ، فقط بای کی بودش
، خیلی سخت بود دفاع بای کی رو شکست
. اما این به هیچ وجه کمتر از اون نیست
. شاید ممکن باشه عمق تدبیر و سبک نبردش ، برابر با بای کی باشه
. اما وانگ جیان یه فرق بزرگ داره
، در مقام یه معاون ژنرال
. توی این نبرد ، اون خودشُ سرِ ارتش استان شین میبینه
. این رفتارش اینُ میگه
... درسته
... با اون قوا ، شکست دادن وانگ جیان مشکلتر شده ، اما
. یجورایی ما تونستیم اونُ توی یه قفس به دام بندازیم
، اگه قدرت اصلی ارتش استان شین ، دو معاون ژنرالش باشه
. این یه ضربه ی اصلی براشونِ
، و برای ارتش استان شین
. با بدترین سناریو ، باید با نصف ارتش شروع کنن
. با این وجود ، مطمئنم اینُ خوب میدونن
. سرزمین من ، به مرد های نیرومند برای نبرد احتیاج داره
به نظر میرسه ، وانگ جیان ، به عنوان یه ژنرال یه چیزی کم داره ، اینطور فکر نمیکنید ؟
! یه چیز بزرگتر
. اون خیلی بلند پروازه
. وانگ جیان ، حالا میفهمم که چرا همیشه توی سایه ، توی دوران پادشاه ژائو بودی
. به عنوان یه ژنرال شماره یک ، به کسی اعتماد نداره
. هر طور که جنگ قوی باشه ، هیچ کس اونُ به عنوان یه قهرمان نمیشناسه
. منُ تو ، توی مسیر های متفاوتی هستیم
. نیازی نیست انکارش بکنم
! وانگ جیان ، علاقه ـمُ بهت از دست دادم
! جیانگ یان ، اینجارو میسپرم بهت
. با این وضع ، حتی ممکنه وانگ جیان از اینجا رفته باشه
. شک دارم تا مدتی بخوان حرکتی کنن
پس شما میخواید چیکار کنید ، قربان ؟
. به مرکز بر میگردم
! توی این نبرد باید ژنرال اصلی رو کشت
! من باید آخرین مراسمُ برای یه دوست قدیمی به جا بیارم
! ما این جنگُ فردا تموم میکنیم ، جیانگ یان
! اطاعت
. انگاری " تو من " و " رونگ بی " ، یه چیزایی بهت گفتن
. آره ، هر کدومشون یه نوازشی بهم دادن
. شانس آوردی فقط همین بودش
خب ، برای چی منُ صدا کردید ، ژنرال بزرگ ؟
. کافیه . الان فقط یه گفتگو بین پدربزرگ و نوه ـشه
. تیان ، بیا
. چی شده پدربزرگ ؟ مثل همیشه نیستی
. این جو رو دوست ندارم
. همچین چیزی نگو تیان
. عجیبه که با این سِنت ، خیلی راحت میفهمی
. انگاری قراره نبردی شروع بشه که از همه قدرتت استفاده کنی
. بیخیال ، خودت نیستی
مگه روش ریش سفید یه نبرد آروم و بی پروا نیست ؟
. به طور معمول ، آره
... اما این دفعه
. حتی منم نمیتونم عقب بکشم
... شین ... اون زخم
... تا استخونم
. انگاری کمی عمیق بریده شده
. صبر کن ، میرم دارو بیارم
! شما کثیف ها هم ، بهتره برید بیرون
. ممکنه زخم های شینُ بدتر کنه
!هه ؟ واقعاً ؟
! همه بیرون بچه ها ! بدویید ، بدویید
... انگاری ... جای زخم ... باقی موندش
هنوزم جای زخمت درد میکنه ؟
! نه
... دیگه اصلاً درد ندارم
... درد
. ببین ژیانگ
. اینا زخم هایی هستن که در طول شورش برادر کوچیکم ، دیدم
زشتن ؟
! البته که نه ! اصلاً
. داری دروغ میگی
. دروغ نمیگم . قسم میخورم
! اونا مدرک ، جون بدر بردن شما هستن ، سرورم
! بخاطر همین فکر نمیکنم که زشتن
. بخاطر همینم ، منم فکر نمیکنم که زخم تو زشت هست
باورم میکنی ؟
... بله ... باور میکنم ... باور میکنم
. تحمل کن
!اون چیه ؟
. یه دارویِ محرمانست که توی دهکده ی ما استفاده میشده
. این با مخلوط انواع گیاهان داروئی ، درست میشه
. تو موقع حرکت ، جمعشون کرده بودم
. اما تونستم به اندازه ی این پوسته ی صدف ازشون درست کنم
! از یه چنین چیز مهمی ، برای خودت استفاده کن ، احمق
! چو شویی گفت بهم ، که تو خیلی به خودت فشار آوردی
. من مثل تو اشتباهی نمیکنم
. ممنون
چیِ ؟
... اون لون هو
اون واقعاً قوی بودش ؟
. فقط قوی نبودش
، خب درسته که مثل پانگ نوآن ، هیولا نبوده
پانگ نوآن : شخصی که لیائو ( یکی از شش ژنرال بزرگ ) رو کُشتِ
. اما با ژنرال های دیگه خیلی فرق داره
... با این همه نبردی که داخلش بوده ، توی لبه ی مرگ قرار داشته
. اون از اون مرداست که چنیدن بار از حد خودشم فراتر رفته
... و ضمناً منم
... مطمئن نیستم چطور بگم ، اما
. فکر میکنم انگاری تونستم از یکی از محدودیتام ، فراتر برم
. که اینطور . پس از این قراره
. با وجود اینکه دربُ داغون شده ، ولی حضورش از قبلم بزگتر شده
... خب میدونم برای شخصی که از دشمنش شکست خورده ، گفتنش کمی عجیب
. خب ببین ، با این همه قربانی که دادیم ، اما بازم شکست خوردیم
! اما من مسئولیتشُ قبول میکنم
! دفعه ی بعدی با همین دستام ، شکستش میدم
. پس بگیر بخوابُ ، جون بگیر
. تا وقتی تبت پایین نیومده ، از نبرد خبری نیست
. با این داروی محرمانه ی تو ، من تا صبح ، حالم خوب میشه
. نه ، نمیشی
پس اینقدرام راحت نیست ؟
چی ؟ تو میخوای اینجا بخوابی ؟
. اون دارو خیلی قوی هست
. بعضی وقتا ممکنه عوارض شدیدی نشون بده
. پس برای مدتی همینجا میمونم و مراقبتم
راستیتش میخوای پیش من باشی ، درسته ؟
. نظرم عوض شد ، میرم
. اگه حالت بد شد ، راحت باشُ بمیر
! شوخی کردم ، شوخی
. وقتی این جنگ تموم بشه ، فکر میکنم برای مدتی نمیتونم با هم بحث کنیم
. خب ، کمی تنها میشم
. بهتره بجای نگرانی در مورد آینده ، فکر فردا باشی
. این جنگ به این آسونی هام ، تموم نمیشه
. آره ، درست میگی
. حالا که خوب میبینم ، واقعاً خیلی زخمی داریما
. خب معلومه . امروز روز چندمه
. پس دلیل معتبری برای این همه مجروح هست
. اما شین از همه ، بیشتر توی خطره
... با اون تبُ زخما ، یه دو سه روزی نمیتونه از جاش بلند بشه
... کی بودش ؟ سر صبحی تنش خارش میکنه
. اوس ، وِی پینگ
! شین
خوبی ؟
. داری میبینی که
! و ... داری میبینی که
! ایول به فرمانده
! محشره
! حالشُ ببین ، انگار نه انگارش
اما خیلی بهتر شدی ، شین ؟
. راستش فکر میکردم که دست راستت دیگه کارش تمومه
. میدونی ، بخاطر دارویی بود که کیانگ لی بهم داد
. فقط اثر دارو نیست
!کیانگ لی ؟
. نصفش قدرت دارو بود
. نصف دیگش ، اون قدرت بهبود خرکیته
... اون
! کیانگ لی
! امروز حال ارتش وِی رو حسابی میگیریم
! یوووش
! از حالا شروع شده
. میریم دهنشونُ سرویس کنیم
. سر صبحی چه حالی دارن ، اونوری ها
. امروز ، روز ششم نبرد دشت لیوئین هست
حدود دو ماهُ نیم ، از زمانی که ارش استان شین به . طرف شان یانگ هجوم برده ، میگذره
، تا حالا ارتش شین ، شانزده قلعه رو تصاحب کردن
. اما هدف اصلی ـشون ، به دست آوردن یه سنگر نظامی قوی ، شان یانگ هست
، این عمل فقط زمانی اتفاق میوفته که ، بتونن از آخرین سد دفاعی ارتش وِی
. بگذرن و این جنگُ تمام کنن
، استان وِی دفاع کننده
... و استان شین حمله کننده ، و
. دشمنان دیگه ای که دارن تماشا میکنن
، تمام افکار مختلف و احساسات کل مردم چین
. روی شان یانگ متمرکز شده
شین دونو ؟
. خب حدس میزنم نمیتونه منُ ببینه
، و در مرکز همه این ها ، مرد هایی که زندگیشونُ به خطر انداختن
. یه چیز مرموزیُ حس کردن
. پس حدسم درست بوده
! بالاخره روز آخر نبرد برای تصاحب شان یانگ ، فرا رسید
، دارم رویای تورو میبینم
. درست مثل اون روز ها
. از چیزی هراسان نیستم ، فقط باور دارم
... همیشه به گذشته فکر میکنم
. به حرفای تو
... با وجود اینکه سعی میکنن از ذهن من
. ناپدید بشن
، میخوام سعی کنم نگهشون دارم
. ولی توی سردرگمی فرو رفتم
. هنوزم سرگردونم با پای برهنه
... میتونم دیگه وایسم ، اما
حتی اگه سوالی بپرسم ، یا دستی دراز کنم
... جوابی ندارم ، اما آخه
، مطمئناً فراموش نمیکنم
... آرزوی تغییر ناپذیرمونُ ، اما
... هر روز صبح با همون اشتیاق اول
. دوباره شروع میکنم
. هنوزم به یاد میارم
پیش نمایش
زمان سرانجام
پایان